option noun [ʹɒpʃən]

	1. არჩევანი; არჩევის უფლება; არჩევანის გაკეთების შესაძლებლობა; I had no option სხვა გზა / არჩევანი არ მქონდა; იძულებული გავხდი; imprisonment with [without] the option of a fine იურ. პატიმრობა ჯარიმის გადახდით შეცვლის უფლებით [უფლების გარეშე]; local option ამა თუ იმ ოლქის ან რაიონის მცხოვრებთა უფლება — გადაწყვიტონ, დაუშვან ან აკრძალონ ალკოჰოლიანი სასმლის გაყიდვა; 2. 1) რაც შესაძლებელია აირჩეს / არჩეულ იქნეს; ალტერნატივა; none of the options is satisfactory ≅ ასარჩევი არაფერია; არც ერთი ვარიანტი არ არის მოსაწონი; 2) არჩევითი / ფაკულტატიური საგანი (კოლეჯში, უნივერსიტეტში); 3. იურ. ოპტაცია, მოქალაქეობის არჩევა; [ View full version ] 4. კომერც. ოფციონი; გარიგება პრემიით; ◇ soft / easy / option მარტივი / იოლი გზა / არჩევანი (რომელიც დიდ შრომას, ფიქრს და ა.შ. არ მოითხოვს); to keep / to leave / one's options open გადაწყვეტილების მიღების / არჩევნის გაკეთების სამომავლოდ გადადება. [ Shorter version ]

optimum

optional