officiation | Dictionary.ge

officiation noun

[əfɪʃɪʹeɪʃən]

Print

1. მოვალეობის შესრულება;
2. 1) ღვთისმსახურების შესრულება / აღსრულება;
2) ამა თუ იმ რიტუალის / ცერემონიალის ჩატარება.

officiate officinal I

Nearby words

Recent Additions

Other Dictionaries

	1. მოვალეობის შესრულება; 2. 1) ღვთისმსახურების შესრულება / აღსრულება; 2) ამა თუ იმ რიტუალის / ცერემონიალის ჩატარება.


	officially officiant officiary I officiary II officiate officiation officinal I officinal II officious officiously officiousness

	strip Istrip IIstrip cartoonstrip clubstripestripedstriped bassstriped hyenastriped musclestripeystrip jointstrip lightstrip lightingstriplingstrip map