naturalize verb [ʹnætjʊərəlaɪz, ʹnætʃə-]

	1. იურ. 1) უცხოელისათვის მოქალაქეობის მინიჭება (˂მი˃ანიჭებს), ნატურალიზება; he was naturalized in Japan მას იაპონიის მოქალაქეობა მიანიჭეს; 2) სხვა სახელმწიფოს მოქალაქეობის მიღება (˂მი˃იღებს), ნატურალიზება; 2. მცენარეების / ცხოველების სხვა ქვეყანაში მოშენება (მოაშენებს; მოშენდება), ნატურალიზება; 3. სესხება (ისესხებს), საყოველთაო ხმარებაში შემოტანა (უცხო სიტყვისა, ადათ-წესებისა და მისთ.); English sporting terms have been naturalized in many languages ინგლისური სპორტული ტერმინები მრავალი ენის მიერაა ნასესხები; the word has become naturalized in England ეს სიტყვა ინგლისში დაინერგა / დამკვიდრდა; [ View full version ] 4. 1) ახალ გარემოს / ადგილსამყოფელს შეგუება (˂შე˃ეგუება), ახალ ადგილას ფეხის მოკიდება; 2) დამკვიდრება (˂და˃მკვიდრდება), საყოველთაო ხმარებაში შესვლა (უცხო სიტყვისა, ადათ-წესებისა და მისთ.); the yard was naturalized as an English measure იარდი დამკვიდრდა როგორც სიგრძის ინგლისური საზომი ერთეული; 5. ბუნებრივი თვისებების მინიჭება (˂მი˃ანიჭებს), ბუნებრიობის შემატება; პირობითობისაგან განთავისუფლება; 6. 1) ბუნებრივი კანონზომიერების ჩარჩოებში მოქცევა (˂მო˃აქცევს), მეცნიერული თვალსაზრისით განმარტება; ზებუნებრიობისაგან განთავისუფლება; 2) ფილოს. რაციონალიზების მოხდენა (˂მო˃ახდენს), რაციონალიზება; 7. ʘ ნატურალისტია, ბუნების მკვლევარია; საბუნებისმეტყველო მეცნიერების სპეციალისტია. [ Shorter version ]

naturalization

naturalized