mother II verb [ʹmʌðə(r)]

	1. დედობის გაწევა (˂გა˃უწევს); დედასავით ზრუნვა / ლოლიაობა / დაცვა; 2. 1) შვილება (იშვილებს), შვილად აყვანა; 2) ძუძუთი გამოკვება (გამოკვებავს) ჩვეულ. to mother upon; a young wolf was mothered upon a bitch მგლის ლეკვს ძაღლი აჭმევდა ძუძუს; 3. იშვ. 1) შობა (შობს), დაბადება; she mothered six children ექვსი ბავშვი დაბადა / გააჩინა; 2) გადატ. წარმოშობა (წარმოშობს), დასაბამის მიცემა; to mother revolt აჯანყების გამოწვევა; [ View full version ] 4. 1) თავის დედად აღიარება (აღიარებს) / გამოცხადება; to mother another's child სხვისი ბავშვის თავისად გამოცხადება; 2) (on, upon) დედობის მიკუთვნება (˂მი˃აკუთვნებს); 5. (on, upon) ქალის ავტორად გამოცხადება (˂გამო˃აცხადებს), ქალისთვის (რისამე) ავტორობის მიწერა; this book was mothered (up)on her ამ წიგნის ავტორობას ქალს მიაწერდნენ. [ Shorter version ]

mother I

mother bee