mitt noun [mɪt]

	(mitten-ის შემოკლ.) 1. მიტენი; 2. = mitten 1; 3. საუბ. 1) ხელთათმანი (ბეისბოლის მოთამაშისა); 2) pl მოკრივის ხელთათმანები; [ View full version ] 4. ამერ. სლ. ხელი; ⌇ mitt reader ამერ. სლ. მკითხავი; ქირომანტი; ◇ the frozen / icy / mitt ცივი მიღება; მტრული დახვედრა; the glad mitt გულითადი / მეგობრული მიღება ან დახვედრა; to hand / give / smb. the frozen mitt ვისიმე ცივად მიღება / მტრულად დახვედრა. [ Shorter version ]

mitriform

mitten