misfire II verb [͵mɪsʹfaɪə(r)]

	1. სამხ. 1) არგასროლა (არ გაისვრის), არგავარდნა; მტყუნება (ითქმის იარაღის ან საბრძოლო მასალის შესახებ); 2) არაფეთქება (არ აფეთქდება) (ითქმის ჩამოგდებული ბომბის, ნასროლი ჭურვის და ა.შ. შესახებ); 3) ჩაშლა (˂ჩა˃იშლება), ჩაფუშვა; his plans misfired მისი გეგმები ჩაიფუშა; his joke misfired მის ხუმრობაზე არავის გასცინებია; 2. ტექ. აალების გამოტოვება (გამოტოვებს) ან არადროული აალების ქონა (ითქმის შიგაწვის ძრავას შესახებ).

misfire I

misfit I