mantle II verb [ʹmænt(ə)l]

	1. გადაფარება (˂გადა˃აფარებს), გახვევა; to mantle smb. in a cloak ʘ ვინმეს მოსასხამი მოაცვა; dark clouds mantled the setting sun ჩამავალ მზეს შავი / ლეგა ღრუბლები გადაეფარა; a wall mantled with ivy სუროთი დაფარული / სუროშემოხვეული კედელი; 2. ქაფის მოკიდება (მოიკიდებს) / გაკეთება (ითქმის სასმლის შესახებ); 3. სახის აწითლება (აუწითლდება) / წამოწითლება; her face mantled with blushes ქალს სიწითლემ გადაჰკრა, სახე აელეწა, სახეზე ალმური აუვიდა; blushes mantled (on) her cheeks ლოყები შეუფაკლდა; her face mantled with emotion აღელვებისაგან სახე წამოუწითლდა.

mantle I

mantlet