leather I noun [ʹleðə]

	1. ტყავი (გამოყვანილი); patent leather გალაქული ტყავი; Morocco leather ტარსიკონი; Russia leather იუხტი; made of leather ტყავისაგან დამზადებული, ტყავისა; 2. 1) ტყავის ნაკეთობა; 2) თასმა; ღვედი; სადავე (ტყავისა); 3) ბურთი (ფეხბურთისა, კრიკეტისა, ბეისბოლისა და სხვ.); the crack of leather on willow ა) ტაფელაზე კრიკეტის ბურთის მოხვედრის ხმა; ბ) გადატ. კრიკეტი; 4) ბილიარდის ჯოხის / კის წვეტი (ტყავის პატარა ნაჭრით დაფარული); 5) ტექ. ტყავის შუასადები; 3. 1) მდაბ. ადამიანის კანი; to lose leather კანის დაშავება / გაკაწვრა; 2) ძაღლის ყურის ჩამოშვებული / ჩამოკიდებული ნაწილი; [ View full version ] 4. სლ. 1) მოკრივის ხელთათმანი; 2) ხელის დარტყმა; კრივი; ⌇ leather apron [belt, gloves] ტყავის წინსაფარი [ქამარი, ხელთათმანები]; ◇ leather and prunella / ან prunello / იშვ. არაარსებითი / უმნიშვნელო რამ; there is nothing like leather საუბ. ირონ. ≅ ყვავსაც თავისი ბახალა მოსწონსო; (to go, to run etc) hell for leather იხ. hell-for-leather. [ Shorter version ]

leat	leather II