island II verb [ʹaɪlənd]

	1. 1) კუნძულად ქცევა (აქცევს), ყოველი მხრიდან წყლით გარშემორტყმა; the water spread islanding the trees ნაპირებიდან გადმოსული წყალი მოვარდა და ხეები კუნძულზე აღმოჩნდა; mist islanded the peak გარს შემორტყმული ნისლიდან მთის მწვერვალი კუნძულივით ამოიზიდა; 2) გამოყოფა (გამოყოფს), განცალკევება, იზოლირება; 2. მოფენა (˂მო˃ფენს); წერტილებით, ლაქებით, რისამე ცალკეული ჯგუფებით და ა.შ. დაფარვა.

island I

island-continent