ironclad II adjective [ʹaɪənklæd]

	1. 1) ჯავშნიანი, შეჯავშნული, ჯავშნოსანი; 2) რკინით დაფარული, რკინით შემოჭედილი; 2. უპირატ. ამერ. მკაცრი; დაურღვეველი; მტკიცე, ურყევი; ironclad rule მკაცრი წესი; ironclad agreement მკაცრი პირობების მქონე ხელშეკრულება; ironclad oath ა) გაუტეხელი ფიცი; ბ) ერთგულების ფიცი, რომელსაც აშშ-ს მთავრობა ზოგიერთ ოფიციალურ პირს ადებინებს; ironclad alibi მყარი ალიბი.

ironclad I

iron-fall