invalidate verb [ɪnʹvælɪdeɪt]

	1) დასაბუთებულობის, საფუძვლიანობის ან დამაჯერებლობის დაკარგვინება (˂და˃აკარგვინებს); დაუსაბუთებლად / უსაფუძვლოდ რისამე ქცევა [შდრ. აგრ. validate 1]; to invalidate smb.'s evidence ვისიმე ჩვენებისათვის დამაჯერებლობის დაკარგვინება, ვისიმე ჩვენების ეჭვქვეშ დაყენება; this does not at all invalidate our arguments ეს სრულებითაც არ უკარგავს საფუძვლიანობას / დამაჯერებლობას ჩვენს არგუმენტებს; 2) იურ. გაბათილება (˂გა˃აბათილებს), კანონიერი ძალის დაკარგვინება; გაუქმება, ანულირება [შდრ. აგრ. validate 3]; to invalidate an agreement შეთანხმების გაბათილება, შეთანხმებისთვის კანონიერი ძალის დაკარგვინება.

invalid²

invalidation