instrumental adjective [͵ɪnstrʊʹmentl]

	1. ამა თუ იმ მიზნის მისაღწევ იარაღს / საშუალებას რომ წარმოადგენს; სასარგებლო; ქმედითი, ეფექტიანი; to be instrumental in bringing about smth. ʘ ამა თუ იმ მიზნის მისაღწევად სასარგებლოა; რისამე მიღწევას ხელს უწყობს; to be instrumental in doing smth. რისამე განხორციელებაში მნიშვნელოვანი როლის შესრულება; he was instrumental in setting up the committee კომიტეტი მისი ინიციატივით შეიქმნა; he was instrumental in ending the bloodshed სისხლის ღვრის შეწყვეტა მისი დამსახურებაა; 2. ინსტრუმენტული, ინსტრუმენტებთან, ხელსაწყოებთან და ა.შ. დაკავშირებული; ინსტრუმენტების, ხელსაწყოების და ა.შ. მეშვეობით შესრულებული / წარმოებული; instrumental errors ტექ. ხელსაწყოს ცდომილებები; ხელსაწყოს არასიზუსტით გამოწვეული შეცდომები; instrumental work გეოდ. ინსტრუმენტული აგეგმვა; 3. მუს. ინსტრუმენტული; instrumental music ინსტრუმენტული მუსიკა; [ View full version ] 4. გრამ. მოქმედებითი, ინსტრუმენტული; instrumental case მოქმედებითი / ინსტრუმენტული ბრუნვა, ინსტრუმენტალისი; 5. ფსიქოლ. ამა თუ იმ მიზნის მიღწევას რომ ემსახურება; 6. არსებ. მნიშვნ. გრამ. მოქმედებითი / ინსტრუმენტული ბრუნვა, ინსტრუმენტალისი. [ Shorter version ]

instrument II

instrumentalism