inherit verb [ɪnʹherɪt]

	1) მემკვიდრეობის / რისამე მემკვიდრეობით მიღება (˂მი˃იღებს); to inherit a fortune [land, property] ქონების [მიწის, საკუთრების] მემკვიდრეობით მიღება; 2) ʘ ვისიმე მემკვიდრეა; a son inherits from his father ვაჟიშვილი მამის მემკვიდრეა; our sons will inherit us ჩვენი ვაჟიშვილები ჩვენი მემკვიდრეები იქნებიან; 3) მშობლებისაგან, წინაპრებისაგან მემკვიდრეობით მიღება (˂მი˃იღებს) ხასიათისა, თვისებებისა და ა.შ.; to inherit a temperament [abilities] ტემპერამენტის [ნიჭის] მშობლებისაგან / წინაპრებისაგან მემკვიდრეობით მიღება; he inherits a strong constitution ძლიერი აღნაგობა წინაპართაგან მემკვიდრეობით მოსდგამს; to inherit one's character from one's father ʘ ხასიათი მამისა გამოჰყვა.

inherently

inheritable