inhabitation | Dictionary.ge

inhabitation noun

[ɪn͵hæbɪʹteɪʃ(ə)n]

Print

1. 1) სადმე მუდმივი ცხოვრება / ბინადრობა;
2) მოძვ. საცხოვრებელი, ბინა; მუდმივი საცხოვრებელი ადგილი;
2. მოძვ. ამა თუ იმ ადგილის მუდმივი მცხოვრებნი / მოსახლეობა.

inhabitant inhabited

Nearby words

Recent Additions

Other Dictionaries

	1. 1) სადმე მუდმივი ცხოვრება / ბინადრობა; 2) მოძვ. საცხოვრებელი, ბინა; მუდმივი საცხოვრებელი ადგილი; 2. მოძვ. ამა თუ იმ ადგილის მუდმივი მცხოვრებნი / მოსახლეობა.


	inhabit inhabitable inhabitance inhabitancy inhabitant inhabitation inhabited inhabiter inhalant I inhalant II inhalation

	strip Istrip IIstrip cartoonstrip clubstripestripedstriped bassstriped hyenastriped musclestripeystrip jointstrip lightstrip lightingstriplingstrip map