incriminate verb [ɪnʹkrɪmɪneɪt]

	1) ინკრიმინირების მოხდენა (˂მო˃ახდენს), რისამე დაბრალება, რაიმეში დადანაშაულება; 2) მხილება (ამხილებს); the evidence incriminates him ჩვენება მას ამხილებს; to incriminate oneself საკუთარი თავის მხილება; 3) რაიმესათვის პასუხისმგებლობის დაკისრება (˂და˃აკისრებს), რისამე მიზეზად მიჩნევა; to incriminate cigarettes as one cause of lung cancer ფილტვის კიბოს გაჩენის ერთ-ერთ მიზეზად თამბაქოს წევის მიჩნევა.

incretory

incriminating