inconclusive adjective [͵ɪnkənʹklu:sɪv]

	წიგნ. 1) არადამაჯერებელი, არასარწმუნო; გარკვეული დასკვნის გამოტანის საშუალებას რომ არ იძლევა; inconclusive evidence არადამაჯერებელი მტკიცებულება; inconclusive reasoning არადამაჯერებელი / სუსტი არგუმენტაცია; inconclusive results არასარწმუნო შედეგები; 2) არაგადამწყვეტი, არასაბოლოო; გარკვეული შედეგი რომ არ მოაქვს; inconclusive vote უშედეგო კენჭისყრა; the ballot is inconclusive კენჭისყრას გარკვეული შედეგი არ მოუტანია; a long and inconclusive war ხანგრძლივი და უშედეგო ომი; 3) გაუბედავი; მერყევი; inconclusive efforts გაუბედავი მცდელობები / მოქმედებები.

inconcinnity

inconcrete