incapacitate verb [͵ɪnkəʹpæsɪteɪt]

	1. 1) რისამე უნარის დაკარგვინება (˂და˃აკარგვინებს), უუნაროდ / გამოუსადეგრად ქცევა; to incapacitate smb. for work / from working / ვინმესთვის შრომის უნარის დაკარგვინება, შრომისუუნაროდ ვისიმე ქცევა; მწყობრიდან ვისიმე გამოყვანა; 2) სამხ. მწყობრიდან გამოყვანა (გამოიყვანს); 2. იურ. ვინმესთვის უფლებაუნარიანობის ან ქმედობაუნარიანობის შეზღუდვა (˂შე˃უზღუდავს); to be incapacitated from voting ʘ ხმის უფლება ჩამორთმეული აქვს.

incapacitant

incapacitation