imposition noun [͵ɪmpəʹzɪʃ(ə)n]

	1. 1) სასჯელის / ვალდებულების დადება / დაკისრება; გადასახადის / სანქციების დაწესება, შემოღება და ა.შ. [იხ. impose 1]; 2) ვალდებულება, მოვალეობა; დავალება; to burden smb. with impositions დავალებებით ვისიმე დატვირთვა; 2. თავს მოხვევა, დაძალება; რისამე შეტყუება / შეჩეჩება; 3. 1) გადასახადი, მოსაკრებელი; ბაჟი; to order / to decree, to lay on / new impositions ახალი გადასახადების დაწესება / შემოღება; to pay impositions გადასახადების გადახდა; 2) სკოლ. დამატებითი დავალება (რომელსაც მოსწავლეს სასჯელის სახით აძლევენ ); to punish a pupil by / with / an imposition დამატებითი დავალების მიცემით მოსწავლის დასჯა; [ View full version ] 4. მოტყუება, გაცურება; ტყუილი, თაღლითობა; to escape imposition ʘ თავი არ მოატყუებინა; to accuse smb. of imposition ტყუილში / თაღლითობაში ვისიმე დადანაშაულება; 5. ეკლ. ხელთ დასხმა, ხელების დადება (კურთხევის რიტუალისას, დალოცვისას და ა.შ.); 6. = imposing I 2. [ Shorter version ]

imposing-stone ან imposing-table

impossibility