implicit adjective [ɪmʹplɪsɪt]

	1. ნაგულისხმები, აშკარად რომ არ არის გამოხატული, არაპირდაპირი; implicit threat ფარული მუქარა; implicit consent [rebuke] ჩუმი / უტყვი თანხმობა [საყვედური]; implicit distinction მცირე / შეუმჩნეველი განსხვავება; implicit function მათ. არაცხადი / იმპლიციტური ფუნქცია; 2. უსიტყვო, უპირობო, სრული; implicit belief / confidence, faith / ბრმა რწმენა; implicit obedience ბრმა / სრული მორჩილება; implicit trust სრული ნდობა; 3. მოძვ., პოეტ. ჩახლართული, დახლართული; რთული.

implicative

implicitly