image II verb [ʹɪmɪdʒ]

	1. 1) გამოსახვა (გამოსახავს), გამოხატვა (სურათზე, სკულპტურაში და ა.შ.); 2) ასახვა (ასახავს), მხატვრული სახის შექმნა; a poet images his hero პოეტი თავისი გმირის მხატვრულ სახეს ქმნის; 2. არეკვლა (აირეკლავს); 3. წარმოდგენა (წარმოიდგენს), წარმოსახვა; to image one's youth ʘ ფიქრებით ახალგაზრდობის წლებს დაუბრუნდა / ახალგაზრდობა გაიხსენა; [ View full version ] 4. ხატოვნად აღწერა (აღწერს); 5. ʘ რისამე სიმბოლოს წარმოადგენს; ტიპურად განასახიერებს რაიმეს; 6. იშვ. ʘ ჰგავს, ვისიმე მსგავსია. [ Shorter version ]

image I

imageable