ignorance noun [ʹɪgn(ə)r(ə)ns]

	1. უმეცრება, უვიცობა, უცოდინარობა; გაუნათლებლობა; complete ignorance სრული უმეცრება / უვიცობა; 2. არცოდნა; გაუთვითცნობიერებლობა; ignorance of the law იურ. სამართლის არცოდნა; იურიდიული შეცდომა; ignorance of fact იურ. ფაქტობრივი შეცდომა; ამა თუ იმ ფაქტობრივი გარემოების არცოდნა; to be in ignorance of smth. რისამე არცოდნა; ʘ საქმეში ჩაუხედავია; to keep smb. in ignorance of smth. ვინმესთვის რისამე არგაგებინება; ʘ საქმეში არ ახედებს; he did it from / through / ignorance მას ეს უცოდინარობით მოუვიდა; to plead ignorance გასამართლებელ საბუთად რისამე არცოდნის მოყვანა (აგრ. იურ.).

ignoramus

ignorant