idleness noun [ʹaɪdlnɪs]

	1. უსაქმოდ ყოფნა; უსაქმურობა, უქნარობა, სიზარმაცე; to live in idleness უსაქმურად ცხოვრება; bread of idleness მუქთი პური; 2. ამაოება; უშედეგობა, უსარგებლობა; უსაფუძვლობა; ◇ idleness is the mother / the root / of all evil, idleness is the parent of vice ანდ. სიზარმაცე ყოველგვარი ბოროტების დედააო; idleness rusts the mind ანდ. უსაქმურობა გონებას აჩლუნგებსო; ≅ ერთ ადგილას გდება ქვასაც ხავსს გაუჩენსო.

idle-headed

idler