havoc I noun [ʹhævək]

	1. განადგურება, გაჩანაგება, გაპარტახება; დანგრევა; to make / to create / dreadful / fearful / havoc საშინელი ნგრევის გამოწვევა; 2. არეულობა, უწესრიგობა; დაბნეულობა; to spread havoc among the enemy მოწინააღმდეგის რიგებში არეულობის შეტანა; ◇ to make havoc of, to play havoc with / among / ა) განადგურება, გაჩანაგება, გაპარტახება; დანგრევა; მძიმე დარტყმის მიყენება; ბ) პანიკის გავრცელება, არეულობის შეტანა; to cry havoc ა) მოძვ. ძარცვის / მაროდიორობის ნებართვის მიცემა; ბ) განადგურება, გაჩანაგება, გაპარტახება; დანგრევა.

haviour

havoc II