habitual adjective [həʹbɪtjʊəl]

	1. ჩვეული, ჩვეულებრივი; habitual topic ჩვეული თემა; habitual chair [seat] საყვარელი სავარძელი [დასაჯდომი ადგილი]; habitual smile ჩვეული ღიმილი; habitual joke ჩვეული / უცვლელი ხუმრობა; his habitual practice is to study at home იგი ჩვეულებრივ, სახლში მეცადინეობს ხოლმე; to make / to render / habitual რისამე ჩვევად / ჩვეულებად ქცევა; 2. რაიმეს მიჩვეული / შეჩვეული; რაიმეს ხშირად რომ აკეთებს; habitual drunkard ლოთი; habitual liar გამოუსწორებელი მატყუარა; habitual criminal გამოუსწორებელი დამნაშავე / რეციდივისტი; habitual offender იურ. რეციდივისტი; 3. წიგნ. თანდაყოლილი, ბუნებრივი; habitual faith თანდაყოლილი რწმენა; habitual grace ბუნებრივი გრაცია / მოხდენილობა; [ View full version ] 4. არსებ. მნიშვნ. საუბ. 1) გამოუსწორებელი დამნაშავე / რეციდივისტი; 2) ლოთი. [ Shorter version ]

habit-forming

habitualize