gutter I noun [ʹgʌtə]

	1. 1) ღარი; 2) წყლის და ა.შ. ჩასადენი თხრილი; 3) საშრობი თხრილი; 2. გადატ. საზოგადოებრივი ცხოვრების "ფსკერი"; საზოგადოების უმდაბლესი ფენები ან მათ წარმომადგენელთა ცხოვრების / თავშეყრის ადგილები; the language [the manners] of the gutter უხეში / ვულგარული ენა [მანერები]; to rise from the gutter ʘ საზოგადოების "ფსკერიდან" / უმდაბლესი ფენებიდან წარმოდგება; to be born in the gutter დამცრ. ʘ ქუჩაშია / სიღატაკეშია დაბადებული; to take a child out of the gutter ქუჩიდან ბავშვის აყვანა; 3. დიალ. 1) ჩასადენი ჭა; სალექარი, საწდომი; 2) გადატ. კლოაკა; [ View full version ] 4. pl შოტლ. ჭუჭყი, სიბინძურე; 5. ტექ. ღარაკი, კილო, ამონაღები; 6. პოლიგრ. 1) ცარიელი სივრცე ნაბეჭდი ტექსტის მოსაზღვრე სვეტებს შორის; 2) ცარიელი სივრცე წიგნის გვერდებს შორის; 3) თეთრი პერფორირებული ზოლი მარკებს შორის; ⌇ gutter journalism / press / ბულვარული / ყვითელი პრესა. [ Shorter version ]

guttee

gutter II