gut II adjective [gʌt]

	საუბ. 1. არსებითი, ძირითადი; gut issue არსებითი / ძირითადი საკითხი; 2. სულის სიღრმიდან მომავალი, ინსტინქტური; gut reaction ბუნებრივი / ინსტინქტური რეაქცია; to have a gut feeling ალღოთი / გუმანით გრძნობა; 3. ამერ. სლ. 1) იოლი, ადვილი (უპირატ. ითქმის სასწავლო კურსის შესახებ); a gut course იოლი / ადვილად ჩასაბარებელი სასწავლო კურსი; 2) არსებ. მნიშვნ. იოლი სასწავლო კურსი.

gut I

gut III