glint II verb [glɪnt]

	1. ბრჭყვიალი (ბრჭყვიალებს), ელვარება (აგრ. გადატ.); the sun glinted through the branches ხის ტოტებში მზემ გამოაჭყიტა; to glint in the sun მზეზე ბრჭყვიალი; his eyes glinted when he saw the money ფულის დანახვაზე თვალები აუციმციმდა; eyes glinting with anger რისხვით ანთებული თვალები; 2. სინათლის არეკვლა (აირეკლავს); 3. სწრაფად შეხედვა (შეხედავს), თვალის შევლება.

glint I

glissade I