gape II verb [geɪp]

	1. 1) პირის ფართოდ დაღება (˂და˃აღებს); 2) მთქნარება (ამთქნარებს); 2. (at) პირდაღებული / განცვიფრებული მზერა (უმზერს), მიჩერება, მიშტერება; to stand gaping ʘ პირი დააღო, გაოცდა; he gaped at an amazing sight საოცარ სანახაობას განცვიფრებული მისჩერებოდა; to make smb. gape ვისიმე გაოცება / განცვიფრება; 3. პირის დაღება (˂და˃აღებს) ითქმის საგნების, ჭრილობის და ა.შ. შესახებ; holes gaped in the pavement ორმოებს პირი დაეღოთ ტროტუარზე; [ View full version ] 4. არქ. (after, for) რისამე ძლიერ წადილი (სწადია), დიდი სურვილის ქონა. [ Shorter version ]

gape I

gaper