fugitive I noun [ʹfju:dʒɪtɪv]

	1. 1) გაქცეული ადამიანი; a fugitive from justice ადამიანი, რომელიც მართლმსაჯულებას ემალება; 2) ლტოლვილი; გადასახლებული, გაძევებული ადამიანი; a fugitive from invaded areas ლტოლვილი მტრის მიერ ოკუპირებული რაიონებიდან; 3) მოძვ. დეზერტირი; 2. მოხეტიალე ადამიანი; 3. ძნელად ასახსნელი, შესამჩნევი ან გასაგები რამ; [ View full version ] 4. არამედეგი საღებავი. [ Shorter version ]

fugie

fugitive II