foster verb [ʹfɒstə(r)]

	1. 1) სხვისი შვილის აღზრდა (აღზრდის) / გაზრდა; her child was fostered მისი შვილი სხვებთან გაიზარდა, შვილი სხვებმა გაუზარდეს; 2) შვილის / ბავშვის გასაზრდელად სხვისთვის მიცემა (მისცემს), გაძიძავება (აგრ. to foster out); 3) მოვლა (˂მო˃უვლის); ზრუნვა; to foster the sick ავადმყოფების მოვლა; 2. გულში ტარება (ატარებს), ქონა (გრძნობისა და ა.შ.); to foster hope გულში იმედის ტარება / იმედის ქონა; to foster a desire for revenge გულში შურისძიების სურვილის ტარება; 3. ხელის შეწყობა (˂შე˃უწყობს) განსაკ. რისამე ზრდის ან განვითარებისათვის; to foster artistic talent შემოქმედებითი ნიჭის განვითარებისათვის ხელის შეწყობა; [ View full version ] 4. მოძვ. 1) კვება (კვებავს), გამოკვება; 2) შვილის აღზრდა (აღზრდის) / გაზრდა. [ Shorter version ]

fossulate

fosterage