flounder¹ II verb [ʹflaʊndə(r)]

	1. ფართხალი (ფართხალებს); ბორძიკი, ბორძიკით სიარული; საიდანმე თავის დაღწევის / თავის დახსნის ცდა; the horses were floundering in deep snow ცხენები გაჭირვებით მიიკვლევდნენ გზას ღრმა თოვლში; to flounder through a morass ʘ ჭაობში გზას მიიკვლევს; to flounder into a morass ჭაობში ჩაფლობა; 2. დაბნევა (˂და˃იბნევა), მერყეობა, შეცდომების დაშვება; to flounder in an explanation რისამე არეულ-დარეულად / უთავბოლოდ ახსნა, რისამე ახსნისას დაბნევა / უზუსტობების დაშვება; to flounder through a translation რისამე გაჭირვებით თარგმნა, რისამე თარგმნისას ბევრი შეცდომის დაშვება.

flounder¹ I

flounder²