 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
1. სწრაფი, მკვეთრი მოძრაობის გაკეთება (˂გა˃აკეთებს); სწრაფად გადახტომა, უეცრად შეხტომა; გავარდნა, გაქანება; the horse flounced about in the mire ცხენი ტალახში ფართხალებდა და ამოსვლას ცდილობდა; she flounced out of the room in a rage იგი განრისხებული გავარდა ოთახიდან; 2. მოძვ. 1) მკვეთრი მოძრაობით უკმაყოფილების / გაღიზიანების გამოხატვა (გამოხატავს); 2) სროლა (ისვრის), გადაგდება; მიჯახუნება, ხმაურით მიხურვა / დახურვა. |
||||
 |
 |
|||
| flounce¹ I | flounce² I |
 |
 Nearby words |
 |
|
Recent Additions |
|
