flagrant adjective [ʹfleɪgrənt]

	1. 1) შემზარავი, შემაძრწუნებელი; flagrant crime შემზარავი / საზარელი ბოროტმოქმედება; in flagrant delict იურ. დანაშაულის ადგილზე; 2) აღმაშფოთებელი, შეუწყნარებელი; flagrant injustice აღმაშფოთებელი უსამართლობა; flagrant case სკანდალური საქმე; flagrant cheating შეუწყნარებელი / უტიფარი თაღლითობა; 2. მოძვ. 1) მოკაშკაშე, მოელვარე; 2) მოგიზგიზე, ბრიალა; 3. იშვ. ცხადი, აშკარა; a flagrant error აშკარა შეცდომა; [ View full version ] 4. იშვ. გახურებული, გაცხარებული (ითქმის ომის შესახებ); 5. მყვირალა, მკვეთრი (ითქმის ფერის და ა.შ. შესახებ). [ Shorter version ]

flag-rank

flag-root