finisher noun [ʹfɪnɪʃə]

	1. იხ. finish II + -er² I 1 და 2; 2. 1) გამოყვანის / დაყვანის სპეციალისტი; აპრეტირების სპეციალისტი; 2) ხელსაწყო / სამარჯვი, რომლითაც საბოლოო გამოყვანა სრულდება 3. საუბ. 1) გადამწყვეტი / გამანადგურებელი დარტყმა; 2) გადამწყვეტი / დამაჯერებელი მოსაზრება / საბუთი; ◇ Finisher of the law ხუმრ. ჯალათი.

finished

finishing I