finish I noun [ʹfɪnɪʃ]

	1. 1) დასასრული, ბოლო; to be in at the finish ბოლომდე დასწრება (ჩვეულ. დოღზე და ა.შ.); to fight to a finish ბოლომდე ბრძოლა; 2) სპორტ. ფინიში (განსაკ. დოღისა); 2. ვისიმე დაღუპვის მიზეზი; that was the finish of him ამან მას ბოლო მოუღო; 3. 1) დასრულებულობა; სრულყოფილება; to lack finish ʘ დაუსრულებელია, სრულყოფილებისაგან შორსაა; the want of finish დაუსრულებლობა, დაუმთავრებლობა; 2) დახვეწილობა (მანერებისა, ქცევისა); [ View full version ] 4. დეტალი, მასალა და ა.შ., რომელიც დასრულებულ სახეს აძლევს რასმე; the picture gives just the right finish to the room სურათი ოთახს დასრულებულ ელფერს სძენს; 5. 1) ტექ. გამოყვანა, დაყვანა; გაპრიალება; 2) ფეიქრ. აპრეტურა; 3) ზედაპირის სიწმინდე; 6. სლ. გასართობი სახლი, სადაც მთელი ღამის გართობა / დროს ტარება მთავრდება; 7. ს.-მ. ცხოველის გასაყიდად გასუქების ბოლო სტადია; ⌇ finish post სპორტ. ფინიშის აღმნიშვნელი სპეციალური დგარი. [ Shorter version ]

finises

finish II