facing noun [ʹfeɪsɪŋ]

	1. 1) მოპირკეთება, შემოსვა; 2) ზედაპირის გაპრიალება / მოგლუვება; 2. 1) პირნაკეთობა, სამოსი; a brick wall with a stone facing ქვით მოპირკეთებული აგურის კედელი, ქვის სამოსიანი აგურის კედელი; 2) გზ. ფერდოს სამოსი; 3. 1) მოსართავი, გაწყობილობა (კაბისა და ა.შ.); a black dress with red silk facing წითელი აბრეშუმით გაწყობილი შავი კაბა; 2) pl სამხედრო მუნდირის გასაწყობი განსხვავებული ფერის საყელო და მანჟეტები; [ View full version ] 4. ჩვეულ. pl სამხ. ადგილზე ბრუნი; 5. მეტალ. საპირე სილა; 6. სამთ. ვერტიკალური კლივაჟი; ◇ to go through one's facings გამოცდის / შემოწმების გავლა; to put smb. through his facings ვისიმე ცოდნის / უნარის შემოწმება. [ Shorter version ]

facility

facing distance