facile adjective [ʹfæsaɪl]

	1. ხშ. კიცხვ. ადვილი, იოლი; facile victory [success] ადვილად მოპოვებული / იოლი გამარჯვება [წარმატება]; 2. 1) ადვილად შემთვისებელი, მოქნილი (ითქმის გონების შესახებ); 2) ბუნებრივი, ძალდაუტანებელი (ითქმის სტილის და ა.შ. შესახებ); თავისუფალი, გამართული (ითქმის მეტყველების და ა.შ. შესახებ); facile pen ≅ სტილის სიმსუბუქე; facile manners თავისუფალი / ძალდაუტანებელი ქცევა / მანერები; 3. 1) ზედაპირული, ზერელე; ნაჩქარევი; facile decision ნაჩქარევი გადაწყვეტილება; facile generalizations ზერელე / ნაჩქარევი განზოგადებები; 2) ზედაპირული, არაგულწრფელი, არაღრმა (ითქმის გრძნობებისა და ა.შ. შესახებ); [ View full version ] 4. არქ. დამყოლი, დამთმობი, ხათრიანი; a person with a facile disposition მეტისმეტად დამთმობი ხასიათის მქონე ადამიანი; facile parents ლმობიერი მშობლები; 5. ვინც იოლად / ძალდაუტანებლად აკეთებს რაიმეს; a facile liar პირწავარდნილი მატყუარა; to be facile in smth. რისამე იოლად / ძალდაუტანებლად კეთება; 6. მოძვ. ადვილად გასაგები / მისაწვდომი. [ Shorter version ]

facies

facilitate