exasperate verb [ɪgʹzɑ:sp(ə)reɪt]

	1. გაღიზიანება (˂გა˃აღიზიანებს); გაბრაზება; 2. გაბოროტება (˂გა˃აბოროტებს), აღშფოთებით / გულისწყრომით აღვსება (ვისიმე ან რისამე მიმართ); he exasperated them against the king of France მან ისინი საფრანგეთის მეფის წინააღმდეგ აამხედრა; 3. 1) ტკივილის და ა.შ. გაძლიერება (˂გა˃აძლიერებს); ავადმყოფობის და ა.შ. გამწვავება; ჭრილობის / იარის გაღიზიანება / გამიზეზება; 2) მადის გაზრდა (˂გა˃ზრდის); 3) გადატ. ძველი იარების და ა.შ. განახლება (განაახლებს, განუახლებს); რისამე კიდევ უფრო მეტად გამწვავება; to exasperated enmity შუღლის კიდევ უფრო მეტად გაღვივება / გამწვავება; [ View full version ] 4. მოძვ. 1) გაღიზიანება (˂გა˃ღიზიანდება), ბრაზით აღვსება; 2) გაძლიერება (˂გა˃ძლიერდება), გამწვავება (ითქმის ტკივილის, ავადმყოფობის და ა.შ. შესახებ). [ Shorter version ]

exarticulation

exasperated