everlasting II adjective [͵evəʹlɑ:stɪŋ]

	1. ამაღლ. მარადიული; დაუსრულებელი; th'everlasting bonfire (Shakespeare) ჯოჯოხეთის მარადიული კოცონი; everlasting fame სამარადისო დიდება; the Everlasting Father, the Everlasting God მამაზეციერი, ღმერთი; everlasting punishment ბიბლ. მარადიული ტანჯვა (ცოდვილისა ჯოჯოხეთში); 2. ემოც.-გამაძლ. მუდმივი, გაუთავებელი; მომაბეზრებელი; everlasting headaches გაუთავებელი თავის ტკივილები; this everlasting noise ეს გაუთავებელი ხმაური; his everlasting stupidity მისი გამაღიზიანებელი სისულელე; everlasting woe განუქარვებელი დარდი / მწუხარება; 3. გამძლე, მტკიცე; everlasting wear გამძლეობა, უცვეთობა (ტანსაცმლისა); [ View full version ] 4. თავის ფერსა და ფორმას გახმობის შემდეგაც რომ ინარჩუნებს (ითქმის მცენარის შესახებ); everlasting flower ნეგო, უკვდავა. [ Shorter version ]

everlasting I

everlastingly