 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
1. 1) ვინმესგან რისამე კატეგორიულად / დაჟინებით მოთხოვნა (˂მო˃ითხოვს); ვისიმე რაიმეთი დავალდებულება, ვინმესთვის ამა თუ იმ ვალდებულების დაკისრება; their religion enjoins obedience მათი რელიგია მორჩილებას ითხოვს მათგან; to enjoin smth. on / upon / smb. ვინმესთვის რისამე დაკისრება; to enjoin secrecy upon one's friends მეგობრებისაგან საიდუმლოების შენახვის მოთხოვნა; 2) ბრძანება (უბრძანებს); they enjoined their children to be quiet მათ ბავშვებს უბრძანეს გაჩუმებულიყვნენ; 2. 1) აკრძალვა (აკრძალავს) აგრ. იურ.; he was enjoined by conscience from telling a lie სინდისი არ აძლევდა ტყუილის თქმის ნებას; 2) იურ. რაიმეზე ყადაღის დადება (˂და˃ადებს); 3. მოძვ. სასჯელის / ეპიტიმიის დადება (˂და˃ადებს). |
||||
 |
 |
|||
| enjambement აგრ. enjambment | enjoy |
 |
 Nearby words |
 |
|
Recent Additions |
|
