engagement noun [ɪnʹgeɪdʒmənt]

	1. საქმე, საქმიანობა; 2. 1) შეთანხმება (შეხვედრის ან რისამე გაკეთების თაობაზე); we had an engagement to play golf შეთანხმებული ვიყავით, რომ გოლფი გვეთამაშა; 2) დანიშნული შეხვედრა; engagements keep him busy ყოველთვის სადღაცაა წასასვლელი, მუდამ ვიღაცას ხვდება; 3) სამუშაოდ მიწვევა / დაქირავება (კონტრაქტით); ანგაჟემენტი; 3. 1) ჩვეულ. pl ვალდებულებები; to meet one's engagements ვალდებულებათა შესრულება; to break an engagement ვალდებულების შესრულებისათვის თავის არიდება; 2) იურ. ფორმალური ვალდებულება, შეთანხმება; international engagement საერთაშორისო ვალდებულება; to enter into an engagement ვალდებულების საკუთარ თავზე აღება; 3) იურ. მოძვ. უძრავი ქონების დაგირავება; [ View full version ] 4. დანიშვნა (ქალ-ვაჟისა); 5. მოძვ. იურიდიული მოვალეობა; მორალური ვალი, ვალდებულება; 6. 1) სამხ. ბრძოლაში ჩაბმა; შეტაკება; ურთიერთსროლა; 2) სამხ. ცეცხლდაშენა, ცეცხლის გახსნა; მიზნის დაჭერა; 3) დუელი; 7. ტექ. 1) მოდება; გადაბმულობა; 2) გადამბმელი მექანიზმი; ⌇ engagement ring ნიშნობის ბეჭედი. [ Shorter version ]

engaged

engager