enfranchise verb [ɪnʹfræn(t)ʃaɪz]

	1. პოლიტიკური (უპირატ. საარჩევნო) უფლებების მინიჭება (˂მი˃ანიჭებს); 2. 1) განთავისუფლება (˂გა˃ათავისუფლებს) ყმისა, მონისა; 2) პატიმრობიდან განთავისუფლება (˂გა˃ათავისუფლებს); 3. ქალაქისათვის თვითმმართველობის (ჩვეულ. პარლამენტში წარმომადგენლობის უფლების) მინიჭება (˂მი˃ანიჭებს); [ View full version ] 4. მოქალაქედ მიღება (˂მი˃იღებს), ნატურალიზება; 5. უცხო / ნასესხები სიტყვების დამკვიდრება (˂და˃ამკვიდრებს) ენაში; 6. : to enfranchise a copyhold ისტ. იჯარით აღებული მიწის მოიჯარის საკუთრებაში გადაცემა (გადასცემს), კოპიჰოლდერის ფრიჰოლდერად ქცევა. [ Shorter version ]

enframe

enfranchisement