encumbrance noun [ɪnʹkʌmbr(ə)ns]

	1. დაბრკოლება, ხელის შემშლელი რამ; სიძნელე, გასაჭირი; 2. მძიმე ტვირთი, უსარგებლო / შემაწუხებელი რამ; 3. იშვ. კმაყოფაზე მყოფი პირი (უპირატ. ითქმის ბავშვების შესახებ); without encumbrance(s) საუბ. უშვილო; [ View full version ] 4. იურ. 1) ქონების გირავნობის სიგელი; ვალი, ვალდებულება (რომელიც ქონებითაა უზრუნველყოფილი); 2) დატვირთულობა (რომელიც ქონებას ადევს). [ Shorter version ]

encumbered estate

encumbrancer