doctor II verb [ʹdɒktə(r)]

	საუბ. 1. 1) მკურნალობა (მკურნალობს), ექიმობა; to doctor smb. (for rheumatism) ვისიმე მკურნალობა (რევმატიზმისაგან); 2) საექიმო პრაქტიკის ქონა (აქვს); 3) წამლების მიღება (იღებს); 2. (აგრ. up) 1) გაზავება (˂გა˃აზავებს); to doctor beer with water ლუდის წყლით გაზავება; 2) პროდუქტების ფალსიფიკაციის მოხდენა (˂მო˃ახდენს), ფალსიფიცირება; 3. გაყალბება (˂გა˃აყალბებს); to doctor accounts [election returns] ანგარიშების [არჩევნების შედეგების] გაყალბება; [ View full version ] 4. სახელდახელოდ შეკეთება (˂შე˃აკეთებს); გარემონტება (მანქანისა და ა.შ.); to doctor a cart ურიკის შეკეთება; 5. იშვ. სამეცნიერო ხარისხის მინიჭება (˂მი˃ანიჭებს). [ Shorter version ]

doctor I

doctoral