disuse I noun [dɪsʹju:s]

	არგამოყენება, გამოუყენებლობა; ხმარებიდან გამოსვლა; to fall / to come, to get / into disuse ხმარებიდან გამოსვლა; ʘ აღარ გამოიყენება, აღარ იხმარება; the word has fallen into disuse ეს სიტყვა აღარ იხმარება / ხმარებიდანაა გამოსული; the machine had become rusty from disuse დიდხანს უმოქმედობისაგან მანქანა დაჟანგებულიყო; the mine fell into disuse შახტი მიატოვეს.

disunity

disuse II