distress II verb [dɪʹstrɛs]

	1. ტანჯვის / მწუხარების მიყენება (˂მი˃აყენებს), წვალება, შეწუხება; to distress oneself ʘ წუხს, იტანჯება; to be distressed for smb. ʘ ვინმეზე გული შესტკივა / წუხს; it distresses me to give you any trouble ძალიან არ მინდა შეგაწუხოთ; 2. 1) ტკენა (ატკენს), ტკივილის მიყენება; სიქის გაცლა; გასავათება; 2) იძულება (აიძულებს), ძალის დატანება; 3. გაღატაკება (˂გა˃აღატაკებს), გაღარიბება; [ View full version ] 4. = distrain; 5. მოძვ. განადგურება (˂გა˃ანადგურებს), შემუსვრა (ბრძოლაში). [ Shorter version ]

distress I

distressed