distraction noun [dɪʹstrækʃn]

	1. 1) ყურადღების (სხვა რამეზე) გადატანა; 2) დაბნეულობა; 2. ყურადღების გამფანტავი რამ (ხმაური და ა.შ.); 3. გართობა; გასართობი; not to have enough distractions ʘ ცხოვრებაში გასართობი ბევრი არაფერი აქვს; იშვიათად ერთობა; [ View full version ] 4. 1) უთანხმოება, შეხლა-შემოხლა; political distractions პოლიტიკური უთანხმოებანი; 2) უწესრიგობა; 5. ძლიერი აგზნება / აღელვება; სიგიჟე, შეშლილობა; to love smb. to distraction ʘ სიგიჟემდე / გაგიჟებით უყვარს; to drive smb. to distraction ა) ვისიმე გაგიჟება / გადარევა; ბ) ვისიმე სასოწარკვეთილებამდე მიყვანა; he was driven to distraction ჭკუიდან გადაიყვანეს / გადარიეს; 6. მოძვ. იძულებითი დაყოფა / დანაწევრება. [ Shorter version ]

distractedly

distrain