distinguish verb [dɪʹstɪŋgwɪʃ]

	1. გარჩევა (გაარჩევს), გამორჩევა, განსხვავება; to distinguish one thing from another ერთი საგნის / მოვლენის მეორისაგან გარჩევა; to distinguish between two things ორ საგანს / მოვლენას შორის განსხვავების შემჩნევა, ორი რამის ერთმანეთისაგან გარჩევა; 2. დანახვა (დაინახავს), შენიშვნა; გამოცნობა, (შე)ცნობა; to distinguish a light in the distance სადღაც შორს სინათლის დანახვა / შენიშვნა; to distinguish the sound of a drum დოლის ხმის გაგონება / ცნობა; 3. 1) გა(მო)ყოფა (გა˂მო˃ყოფს), დაყოფა; 2) ʘ გამოარჩევს, ახასიათებს; განმასხვავებელი ნიშანია, დამახასიათებელ თვისებას წარმოადგენს; [ View full version ] 4. ʘ გამოყოფს, შესამჩნევს ხდის; to distinguish oneself თავის გამოჩენა (აგრ. ირონ.); she distinguished herself by her bravery მან თავი გამბედაობით გამოიჩინა; 5. არქ. განსაკუთრებული ყურადღების მიქცევა (˂მი˃აქცევს), აღნიშვნა. [ Shorter version ]

distingué

distinguishable