distemper¹ II verb [dɪʹstɛmpə(r)]

	იშვ. 1. სულიერი წონასწორობის დაკარგვინება (˂და˃აკარგვინებს); გუნების გაფუჭება; 2. 1) ჯანმრთელობის შერყევა (შეურყევს), ჯანის გატეხა; 2) გონების დაბნელება (˂და˃უბნელებს); 3. არეულობის / ქაოსის გამოწვევა (˂გამო˃იწვევს).

distemper¹ I

distemper² I