 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
1. გა(მო)ყოფა (გა˂მო˃ყოფს; გამოეყოფა), განცალკევება, გათიშვა; to dissociate oneself from others სხვებისაგან გამიჯვნა; to dissociate oneself from the opinion ʘ მოცემულ თვალსაზრისს / მოსაზრებას ხაზგასმით არ ეთანხმება / ემიჯნება; one must dissociate these two ideas აუცილებელია ამ ორი აზრის ერთმანეთისაგან მკვეთრად გამიჯვნა; 2. ქიმ. დისოციაციის მოხდენა (˂მო˃ახდენს) / დისოციირება. |
||||
 |
 |
|||
| dissociate I | dissociated |
 |
 Nearby words |
 |
|
Recent Additions |
|
